آیا در تاریخ بخاری؛ روایتی وجود دارد که امام زمان(عج) پس از ظهور،به جنگ دشمنان خود در هند می‌روند

محمد بن اسماعیل بخاری، از علمای بزرگ اهل سنت است[1] که تألیفات متعددی دارد. کتاب‌های «تاریخ صغیر»، «تاریخ اوسط»، و «تاریخ کبیر» از جمله تألیفات او به‌شمار می‌رود. کتاب «تاریخ صغیر» و «تاریخ اوسط» خلاصه‌ای از شرح حال افراد به ترتیب تاریخ وفاتشان بوده و در برخی موارد به روایات آنان از پیامبر(ص) نیز اشاره‌ای شده است. در این دو کتاب، چنین روایتی در ارتباط با حضرت مهدی(عج) یافت نشد.

در «تاریخ کبیر» نیز تنها چند حدیث درباره امام مهدی(ع) آورده شده است؛ مانند این روایت امام علی(ع) که «مهدی از ما اهل بیت است».[2] مضمون دو روایت دیگر نیز این است که مهدی از فرزندان حضرت فاطمه(س) است.[3] 

آیا آنچه در مورد نام‌ها و محل زندگی یاران امام زمان(عج) نقل شده از سند معتبر برخوردار است

روایتی که در پرسش به آن اشاره شده؛ از اصبغ بن نباته از امام علی(ع) نقل شده است که آن‌حضرت خطبه‌اى خواند و نامى از خروج مهدى(ع) و یاران او برد، و على(ع)، افراد مهدى(ع) را می‌شمرد و مردم می‌نوشتند... .[1]

نام یاران امام مهدى(ع) و خاستگاه و وطن‌هایشان در ادامه این روایت ذکر شده است. اما این روایت؛ از قوّت سندى برخوردار نیست و از نظر دلالى نیز به معناى انحصار یاران امام زمان(ع) در افراد نام برده شده نیست. به‌علاوه بر فرض پذیرش؛ نمی‌توان حقیقی بودن این اسم‌ها را پذیرفت. 

آیا امام زمان(عج) نیز آیاتی از قرآن را تفسیر فرموده‌اند

پیامبر اکرم(ص) و أهل بیت(ع) مفسّر قرآن کریم هستند که تا حد امکان، هر آیه‌اى که معنایش براى مسلمانان مبهم است را برایشان تبیین می‌کنند؛ از این‌رو هرکدام از امامان معصوم(ع) در عصر خودشان مفسر قرآن کریم بوده‌اند. و در زمان حضرت مهدی(عج) هم این منصب به حضرتشان محوّل شده است. گرچه آن‌حضرت در زمان کودکى غیبت صغرایشان آغاز شده است، امّا در همان سن - و نیز در زمان غیبت -  آیاتی از قرآن کریم را تفسیر نموده‌اند که به نمونه‌هایى از آن اشاره می‌شود. 

جمعه ها با ندبه می خوانم خدارا الغیاث

بعد از این "دوران حیرت"، جمعه ای خواهد رسید

بعد از این ایام غیبت، جمعه ای خواهد رسید

جمعه ها با ندبه می خوانم خدا را "الغیاث"

ندبه دارد یک روایت: جمعه ای خواهد رسید 

یا صاحب الزمان(عج)

ای کاش که من عاشق و حیران تو باشم

یک وقت سحر زائر چشمان تو باشم

 ای کاش که از منتظران تو شوم تا

از رسم وفا بر سر پیمان تو باشم 

دو حُسن ختام عاشقانه برای بشر

همه حجج الهی علیهم السلام "نور الله" هستند و هدفشان هدایت و اشاعه نور ایمان در دلهای مردم بوده است. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله خاتم الأنبیاء هستند، و امام مهدی علیه السلام خاتم الأوصیاء، آخرین امام از سلسله ائمه علیهم السلام و جانشینان ایشان می باشند که اهداف و زحمات همه حجج الهی را به سرانجام می رسانند. 

واجب فراموش شده در میان مردم فراموشکار

بشر در جهان امروز با همه ی دگرگونیها و رفاه و آسایشی که به ظاهر برای او فراهم است دائماٌ در گرداب بحران سرگردان است. زمانی که او به درون خویش می نگرد اساس خود را روحی غیرمادی می یابد که با آن  نمی تواند به شناخت خود دست یابد و زندگی سراسر آسایش برای خود رقم زند. 

ترازوی عدل در حکومت آخرالزمان

امام مهدی علیه السلام مانند پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله رحمت برای جهانیان هستند و آیین حق و مسیر هدایت را به بندگان خدا نشان داده و مردم را به آن دعوت می کنند. حکومت امام مهدی علیه السلام بر پایه عدالت اجتماعی و مبارزه با ظلم تشکیل می شود. ایشان در مقابل ظلم می ایستد و حق را به صاحب حق بر می گرداند. 

شما چند درجه منتظرید

معنای انتظار و چگونگی آن یکی از سوالات اساسی در زمان ما یعنی دوران غیبت است و هر مسلمانی که منتظر تحقق وعده ی خداوند است که فرمود: و نرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض…، باید بداند که چشم به راه چه باشد و چگونه انتظار کشد!

برای دانستن این چراهای بنیادی به سراغ آثار استاد مطهری رفتیم تا از او راه جوییم در این ظلمات! 

راه امام خمینی(ره) طریق نجات از ظلمات آخرالزمانی

با تقویت فرهنگ انتظار، نه‌تنها انقلاب اسلامی از غرب‌زدگیِ داخلی آزاد می‌شود، بلکه روحیه‌ عبور از غرب، در تمام مردم جهان به وجود می‌آید. به شرطی که راه امام خمینی(ره) که همان راه واقعی انتظار است، گشوده بماند. 

اولین برکت انتظار فرج، وقتی خواهد بود که انسانِ منتظر بفهمد چه نوع ظلمتی جلوی ظهور نورانی امام را گرفته و موجب شده که امام همچنان در غیبت باقی بمانند. انسان‌ها باید در گره‌زدن جانِ خود به خدا نقشی فعّال داشته باشند و این کار با کمک امامی معصوم که واسطه‌ بین انسان‌ها و خداوند است، انجام می‌گیرد[1] و در این حالت است که انتظار با تمام شور و حرارت شروع می‌شود و انسان‌ها از جهان مادی و ماشینی‌شده فاصله می‌گیرند؛ زیرا "ساکنان جهان ماشینی، با همه چیز مثل ماشین رفتار می‌کنند، آنان طبیعت را سرد و بی‌عاطفه می‌یابند و خودشان هم مثل آن می‌شوند."[2]